شازده کوچولو

نوشته ی : آنتوان دو سنت اگزه پری

ترجمه ی احمد شاملو

 

آن چیزی که شهریار کوچولو در این کتاب کم حجم به من ارائه داد را هیچ جای دیگری ندیده بودم. بی جهت نیست که محبوب ترین رمان قرن بیست، سفرهای او به سیاره های متفاوت و رویارویی با آدم بزرگ هاست. آدم هایی که هر کدامشان نماد جمع عظیمی از نوع خودشان و پوچی و بی هدفی و سردرگمی آنان در زندگی است. مثلا در قسمتی که شهریار کوچولو با می خواره روبه رو می شود، انگار ناگهان علت همه ی مشکلات آدم ها که همان پوچی و دور تسلسل خود ساخته است، کشف می شود. فوق العاده برای معدود چیزهایی صفت قابل قبولی است و از آن جمله شازده کوچولو.